OVER ROB VAN BIJNEN

Sinds 2016 staat de Indigo Bigband onder de bezielende leiding van jazzsaxofonist Rob van Bijnen.

Van Bijnen (Utrecht, 1982) studeerde aan het Utrechts Conservatorium onder Piet Noordijk waar hij in 2009 afstudeerde in de richting lichte muziek. Hij begon zijn muzikale loopbaan echter al in 1991 bij de lokale harmonie, waar hij samen met zijn vader saxofoon ging spelen. Na enkele jaren hield hij het bij de harmonie voor gezien, sloot zich aan bij de Indigo Bigband als spelend lid en volgde muzieklessen van Sander Beumer, naast saxofoondocent ook de toenmalige bandleider van de band.

“Het was in het begin nog niet echt een roeping, het duurde even voordat ik dat doorhad,” antwoordt Van Bijnen op de vraag waarom hij nou juist van muziek zijn beroep wilde maken. “Je weet sowieso al van jezelf dat je geen mainstream dingen doet. Iets als economie studeren en een kantoorbaan hebben, dat leek me een rotleven…” Hij besloot om de gok te wagen en de muziek in te gaan en meldde zich aan voor DJAM, een opleidingsinstituut voor jazz en lichte muziek in Amsterdam ter voorbereiding op zijn conservatoriumopleiding. Na DJAM volgde de conservatoriumopleiding in Utrecht.

Op het Utrechts Conservatorium kreeg Van Bijnen les van Piet Noordijk, één van de toonaangevende docenten in de jazz. “Het was eigenlijk lichte muziek, maar als je les hebt van Noordijk is het toch allemaal jazz, want hij deed niets anders. Dat wilde hij ook niet. Noordijk groeide op in de tijd van Charlie Parker en John Coltrane, dat vormde hem tot de jazzmuzikant die hij was.” Van Bijnen spreekt met liefde en bewondering over Noordijk, uit de verhalen is het eigenzinnige karakter van beiden op te maken en dat dat wederzijds gewaardeerd werd. “Je leeft voor je vakdocent. Desondanks was ik niet bang om de discussie aan te gaan, ook met docenten. Aan de andere kant was dat ook heel leuk, want het is niet erg om een eigen mening te hebben. En het waren vrijdenkende mensen, dat scheelt.”

Tijdens zijn studie begon de aftakeling van de Nederlandse jazzscene door de grootschalige bezuinigingen in de culturele sector vanuit de overheid, maar Van Bijnen was toen al bezig om zijn eigen praktijk op te zetten door leerlingen te verzamelen, optredens te geven en een netwerk op te bouwen uit connecties via het conservatorium. “Het was hard werken en deels ook geluk hebben om te komen waar ik nu ben. Het vervelende is dat we in Nederland tijdens mijn studie op een punt zaten waarop de jazzscene al flinke klappen te verduren had gekregen vanwege de bezuinigingen. Alles werd vernietigd, het resultaat is dat er nu bijna niets meer overgebleven is. Heel veel speellocaties zijn opgedoekt, orkesten zijn opgeheven… Ik ben wel iemand die vindt dat je je eigen broek op moet kunnen houden, dus toen ben ik samenwerkingen met dj’s aangegaan.” Dat bleek een succes. Sindsdien treedt Van Bijnen zeer regelmatig op met verschillende dj’s in binnen- en buitenland. Maar hij neemt zeker niet alles aan. “Het moet harmonisch wel interessant zijn, anders doe ik er niks mee. Soms word ik gevraagd om mee te spelen met bijvoorbeeld Nederlandstalige muziek maar dat is allesbehalve mijn ding. Dat doe ik dan echt niet.”

Het spelen met dj’s draait om samenwerking en wisselwerking tussen twee muzikanten. “Hij drukt zeker niet op play om jou vervolgens aan je lot over te laten. Het is meer een technisch verhaal wat hij of zij dan wel doet, maar als je een goede dj hebt, draait diegene mèt je en dan wordt het ineens leuk omdat het dan een meerwaarde geeft dat je er met z’n tweeën staat.” Naast het dj-werk speelt Van Bijnen ook met regelmaat in funkbands, waaronder Arne & Friends en treedt hij op bij meerdere evenementen en gelegenheden. Gevraagd naar zijn meest noemenswaardige optredens tot nu toe, noemt hij onder andere het optreden wat hij met zijn eigen jazzkwartet mocht verzorgen tijdens de uitreiking van de Blijvend Applaus-oeuvreprijs aan zijn oud-docent Piet Noordijk in de Kleine Komedie, grote festivals zoals de Gay Pride en Koningsdag, maar ook optredens bij modeshows zoals die van Anna van Toor.

Over de reden waarom hij voor de Indigo Bigband is gaan staan als bandleider, antwoordt hij met zijn kenmerkende aanpakkersmentaliteit: “Het is misschien niet chique om te zeggen, maar ik ben onder andere bandleider geworden om te voorkomen dat de band ten onder zou gaan. Ook heb ik zelf bij de band gespeeld en dat was erg leuk en inspirerend, dus toen Kees Adolfsen ging stoppen, heb ik met liefde het stokje overgenomen. Ik hou van bigbandmuziek, dus ik zou het erg vinden als een formatie als deze, of ik er nou zelf bij gespeeld heb of niet, tenonder zou gaan. Ik ben dan ook blij dat deze groep met zo’n grote inzet en plezier de stijl in leven houdt

Ook spelen of zingen bij Indigo? Neem dan contact met ons op.

Meer weten over Rob van Bijnen? Kijk dan op zijn website.

 

 

 

Tekst en beeld: Joyce Overheul